Гарышкерлер биздин мактанышымыз шыгарма​

Моя первая учительница»
Я хочу рассказать о своей учительнице - Елене Михайловне Рекетчук.
Я учусь в 4 «А» классе. Елена Михайловна учит меня с 1 класса. Она строгая учительница, не любит , когда не сделаны домашние задания. А если они сделаны неправильно ,то Елена Михайловна не сразу ставит оценку в журнал, а разрешает переписать. Она печалится и переживает , когда ее ученики получают плохие оценки. Но Елена Михайловна бывает и веселой! Особенно она радуется нашим пятеркам и четверкам. Наша учительница - на все руки мастер! Она учит нас не только русскому языку и математике, но и рисованию и труду. Мне очень нравиться на уроках труда! Я научился пришивать пуговицы, делать поделки из картона и бумаги, а в последний раз сшил куклу и одежду для нее. И на рисовании мне интересно, ведь уроки такие увлекательные. А в последнее время мне нравиться математика. Хотя это трудный предмет, но Елена Михайловна объясняет понятно. С нашей учительницей мы не только учимся, но и отдыхаем. Мы с ней были в театрах, в музеях, ездили в зоосад, бывали на экскурсиях.
В следующем учебном году Елена Михайловна уже не будет нас учить, а возьмет первоклашек, но я никогда не забуду свою первую учительницу! Она многому научила меня и моих одноклассников. Не только математике и другим предметам, но и тому, что надо быть честными, добрыми, воспитанными людьми.
Я желаю Елене Михайловне счастья, здоровья, хороших учеников и почаще улыбаться!
Кошелев Олег, 4 «А» класс
«Мой первый учитель»
В 1 классе меня учила Нина Сергеевна.
Она была очень красивая и добрая. У неё был внимательный взгляд. Нина Сергеевна всех любила и не ругала. Она учила нас математике, русскому языку. Мне больше всего нравился урок окружающего мира.
Я запомню эту учительницу на всю жизнь.
Крицкий Данила, 2 А класс
«Мой первый учитель»
В 1 классе меня учила Нина Сергеевна.
Она была добрая, хорошая, мы её все любили. У Нины Сергеевны голубые глаза и добрый взгляд. Она нас всему научила: читать, писать, считать.
Это мой самый любимый учитель.
Яковлева Альбина, 2 А класс

,Абайдың сүйіп, жар етіп алған екінші әйелі Әйгерімнен туған ұлы Тұрағұл, өзінің естелігінде жазғанындай, Абайдың отыз екі жасында өмірге келген екен. Жастайынан Абайдың тәрбиесін көріп, өнер-білімге ерте ден қойған ол өте зейінді, алғыр болған. Әкесінің өнегесімен орыс әдебиетімен жастай танысып, соның арқасында осы тілде жатық сөйлеген, аудармашылықпен айналысқан. Әкесі туралы татымды да тиянақты естелік жазып, қалдырған.
Мен – әкемнің кіші жамағатынан туған тұңғыш баласымын. Әкем кіші жамағат алғанда бастапқы бәйбішесі өзінен 2-3 жас үлкен еді, ұлғайған кезімде өзімді күтуге қолайсыз болады деген шығар. Екінші, жалпы қолы жеткен, әлі келген адамға екі қатын алмақ ғұрып сықылдыланғандықтан да шығар.Мен әкемнің 32 жасында, жастықтың алғашқы арыны басылып, жігіт ағасы болып қалған кезінде туғанмын. Мен әкемді танығанда, әкемнің жүзі ашық, ажары сыртында, көзі өткір, ашуы да, қуануы да жылдам, ширақ жанды адам еді. Мәжілісі қызықты, сауықшыл, дастарқаны аса мол еді. Бір іспен қызықтамай, жай, салбырап, шаруасын істеп отырмаушы еді.Бір ғадаты жақсы атқа, қыран құсқа құмар еді, өзі 2-3 жыл салтанатын келістіріп құсбегілерін, мергендерін сайлап құс салыпты. Балаларының әрқайсысына құс салғызды, бірақ ұзақ уақыт құсшы болғанымыз жоқ. Біреудікін алып, біреуге сапырып отырады. 250 шамалы құс қолыма келіп, кеткен шығар. “Тулақтың шолағындай” құс кергенім жоқ деп айтып отырушы еді.