Перевидите текст "қызыл бет" қыстың аты ққаңтар айы қақап тұр. екі-үш сағат отырып,үйге берліген сабақтарын таптұйнақтай орындаған нұрболдың далаға шыққысы келді.таңертең жұмысқа кетерде әке-шешесі "үйде отыр,ойнға барамын деп беті-қолыңды үсітесің" деп құлағына құйған.сексендегі әжесіне де қайта-қайта тапсырған. нұрболдың іші пасты.сыртта аяз болса да,шығып ойнағасы келді."әжемі қалай көндірсем екен? " деп уайымдады. -әже,жанғалидың уйіне барайын деп еді -а-а, не дейсің? -досымның үйіне барып келейі -от жағамын дейсің бе? әжесінің құлағы мүкіс.қатты айғайламасфң естімейді. -иә,-деді нұрбол. -жаға аласың ба? -иә, далаға шығ ойнаймын,-деді нұрбол дауысын әйдейі бәсеңдетіп. -өзің бі нұрбол жылы киініп, шанасын сүйретіп,үйлеріне тақау тұстағы төбеге жетті.өзімен тетелес үш-төрт жарыса сырғанақ тепті. қас қарая үйге жеткен нұрболды есік аузында анасы қарсы алды. -қайда жүрсің,жүгірмек! пеш жағамын деп әжеңді ңды айтпайсың ба? анасы жалма-жан бетін ұстап көріп еді,терісі үлбіреп тұр.үстіп алыпты.шешесі суық сумен жуып, қаздың майын щылқыта жақты.