Құрбақа (лат. Bufonidae) – құйрықсыз қосмекенділер отрядының бір тұқымдасы. Жер шарында кең тараған (тек Антарктидада кездеспейді). 21 туысы, 300-дей түрі белгілі. Бұлардың көзінің арт жағында құлақ маңы безі жақсы дамыған, үстіңгі жақ сүйегінде тіс болмайды. Артқы аяғындағы саусақтарының ұшы жартылай жарғақпен байланысқан.
Кәдімгі құрбақаның терісі бұдырлы, мүйізді болатындықтан құрлықта тіршілік етуге бейімделген. Кәдімгі Қүрбақаның денесінің ұзындығы 20 см, орманды-далалы аймақтарды мекендейді. Жасыл құрбақаның денесінің ұзындығы 14 см-дей, орманды-далалы алқаптарда, биік тауларда да (4500 м-ге дейін) және шөлді жерлерде тіршілік етеді.
Біріншіден оларға заңсыз аңшылық. Қазіргі таңда броконьерлер әлі де маралдарды заңсыз атуда. Маралдың мұйізі мен етіне деген қызығушылық әлі де сұранысқа ие.
Екіншіден маралдар мекен ететін жерлердің табиғатының бұзылуы. Қазір еліміздің көптеген өңірлерінде қазба жұмыстары жүргізілуде, соның салдарынан киіктер өз мекенін тастап басқа жаққа қоныс аударуда, ал сол факторлардың барлығы оларға кері әсерін тигізуде.
Үшіншіден мемлекет тарапынан дұрыс қолдау жоқ. Қызыл кітапқа енді, атуға болмайтын заң шықты, айыппұл салынады бірақ киіктердің басын көбейту әлі де жете қолға алынбай отыр.
Алдымен, киіктер мекен ететін аймақтарды қорғау керек. Ол жерлерде ешқандай геологиялық болсын, басқа болсын ешқандай жұмыс жүргізілмеуі керек.
Содан соң киіктерді қорғап , басын көбейтетін қорықтары мен ұйымдар ашу керек.
Келесі заңды күшейтіп, айыппұл орнына адамдарды бас бостандығынан айыру қарастыру керек.
