Сағыныш сөзімдеріңді білдіріп, жақындарыңа хат жазыңдар

((витамин на казахском-дәрумен))Дәрумен — адам мен жануарлардың тіршілігіне, олардың ағзасындағы зат алмасудың бірқалыпты болуы үшін аз мөлшерде өте қажетті биологиялық активті органикалық қоспалар. Дәрумен (латынша vіta – тіршілік және амин) туралы ілімнің негізін 1880 жылы орыс дәрігері Николай Лунин салды. 1912 жылы поляк дәрігері Казимеж Функ сол кезге дейін жасалған тәжірибелер нәтижесін қорытындылап, ғылымға дәрумен терминін енгізді. Дәрумен немесе витамин - салыстырмалы құрылысы күрделі емес және әртүрлы табиғаты бар төменгі молекулярлы органикалық қосылыстардың тобы. Бұл жиынды химиялық табиғаты бойынша органикада біріктіріледі, олардың ортақ қасиеті гетеротрофтылармен азық түрінде тұтынатынында. Автотрофты ағзалар да дәруменге мұқтаж болып келеді, дегенмен олар дәруменді синтез жолымен не тікелей қоршаған ортадан алады.

Тағамдар құрамында (немесе қоршаған ортада)дәрумендер саны айтарлықтай көп емес болғандытан, олар микронутриент болып табылады. Дәрумендер қатарына әдетте микроэлементтер мен алмастырылмайтын амин қышқылдары жатқызылмайды.

Дәрумендерді зерттейтін ілім витаминология деп аталады.

Дәрумендердің көбісі коферменттер болып табылады. Дәрумендердің көпшілігі ферменттердің негізгі құрамдас бөлігі болып табылады. Ағзада үздіксіз жүріп жататын химиялық реакциялар, мысалы, ішкен тағамның, мал азығының ыдырап, қорытылуы, ферменттердің қызметіне байланысты. Тағамның құрамында дәрумен жеткіліксіз болса, адам әр түрлі ауруға шалдығады. Ал дәруменді (әсіресе, А және D дәрумендерін) шамадан тыс көп қабылдау ағзаның улануына (гипервитаминоз) соқтырады. Ол көбінесе, жас балаларда жиі кездеседі. Қазір барлық дәрумендерді суда еритін дәрумен, майда еритін дәрумен және дәрумен тектес заттар деп бөледі.

Дәруменнің мал үшін де маңызы зор. Мал азығында дәрумен жеткіліксіз болса, малдың өнімі төмендейді, олар жүдеп, әр түрлі ауруларға шалдығады. Мал азығында А, Д, Е, К дәрумендері жеткілікті мөлшерде болуы қажет. Мысалы, А дәрумені жетіспеген жағдайда сиыр не бие көз ауруына шалдығады, сүті кемиді, сондай-ақ олар қысыр қалуы, іш тастауы мүмкін. Малға қажетті дәрумен балауса шөпте, жоңышқада, сүрленген шөптерде, тағыда басқа болады. Қыста адәруменозға шалдыққан, тағыда басқа түрлі жағдайлармен жүдеген малға дәрумен концентраттарын, сәбіз,балық,майы, тағыда басқа дәрумені мол азық беру керек. Мал азығындағы дәрумен мөлшерін көбейту үшін арнайы дәрумен препараттары мен құрғақ ашытқылар шығарылады.

 Сүт - бір адамның нәрінің ең маңызды азық-түліктерінен. Айрықша ол бала-шаға, құрсақты пайдалы, әйелді және егде возраста адамдарын асыраймын. сүт және ұлы көпшілік ақ түрлілікті в нәрге енеді, дәмді жақсартады, біздің асымыздың алғауын жоғарылат- және алып емдәмдік және емдік мағына имеют. Академик И. П. Павлов: " айтты...Адами астың сұрыптарының арасында асқан жағдайда сүт болады..., өзінің табиғатының, қайнаулы ас жеңіл сіңімділікпен және алғаумен, ша салыстыр- мен астың сырттың көріністеріні .       Ша пікірге диетологтің, физиологтердің, педиатриялардың сүтте және ақ алып мағына бала-шағаның умственного және физикалық дамуы үшін имеют. "Бой 1200 айдың сендер күнделікті іш- жастардың бір литрын болсаңдар, сол сендер себе өмірдің" жүз жасын қамсыздандырасыңдар! - олай .            Қашан әзірбайжан долгожителя Меджида атта- Агаевасының, үшін стосорокалетний межені, сұрады, бұл ол жейді, ол сүтті, сүзбені, қатықты және көкөністерді ат қойды. Селе Дуго-далада Югославияда стодесятилетнюю шаруасын Ирбишу Хрвачич сұрады, бұл ол жеу предпочитает. Үшін барлық өзінің өмірінің ол ешқашан ауырмады және дәрігерлерге деген айналмады. "Мен ақты" ылғи предпочитала - долгожительница жауап берді. бер терең қадімнен түрлі айуанаттың сүті как аман, олай және аурулы адамдармен в асқа деген қолданыламын.       Ескі мысырлыктар машының сүтін емдік мақсаттарда қолданды. Ескі Римның және Грецияның ғалымдары - Геродот, Аристотель, Плиний - сүтті чахотки шипасы үшін ұсынды. Гиппократ жастардың бөлек-бөлек көріністеріне түрлі емдік ұрғашылыктарды қосымша жазды, олай айталық, түбіті және кобыльему - жазу сипат чахотку, сиырға - жаз- подаграны және қаназдықты, есектікіндей - многие қыңқыл-сыңқылдар.
             Туралы жастардың емдік ұрғашылыктарында Аляның және бн Сина (Авиценна) ұлы тәжік зиялы ӘбуіТн атады. ол жазды, не сүт және ақ алды аспен үшін бала-шаға және егде возраста адамдарының болып табыламын. Айрықша пайдалы ол ешкі және есектікіндей сүтті есептеді және оны тұзбен және балмен ішу ұсынды. В орталарды ғасырларды шипа сүтпен ұмытқан және ғана соңында XVI ғасырдың болды дәрігерлер тағы қолдан- сүт терапияда стали.