Мен Роллингтің «Гарри Поттер және философиялық тасы» кітабынан қатты шабыттандым.. Бұл кітапта Гарри өзінің нағашы әпкесі мен ағасымен туылғаннан бері немере ағасымен бірге тұрды.Олар баланы жақсы көрмеді, бірақ ұлы Дадлиді қатты жақсы көрді.Дадли Оның бала туралы армандайтынның бәрі болды.Оның жаңа компьютері мен теледидары, бейнекамера, көптеген ойыншықтары және т.б. болды.Ал Гарриде мүлдем ештеңе болмады.Тіпті оған ағасының артынан киім киюге тура келді.Мәселе мынада: Гарри өте арық, ал Дадли семіз, сондықтан заттар әдетте Гарриге қапта ілінетін.Мектепте Гарри ұнатпайтын және жиі қорқытатын.
Бірақ кейінірек оның өмірі таңғы оянудың бірінде жақсарды.
Туған жер адам өмірінде киелі орын алады. Осы жер оны өткенімен және болашағымен байланыстырады. Ата-баларымыз найзаның ұшымен, білектің күшімен сақтап бізге аманат етіп қалдырған асыл қазынаны көзіміздің қарашығындай сақтауымыз қажет. Жыраулар жырлаған, ақындар өлең арнаған, суретшілер сурет арқылы туған жердің әсемдігін, олар үшін аса қымбат екендігін көрсетуге тырысқан. Туған жеріміздің топырағы, асқар таулары мен өзен-көлдері, даласы өте қажет екенін, сол үшін туған жерімізді құрметтеу, қорғау біз үшін міндет екенін естен шығармауымыз қажет. Бір сәт көзімізді жұмып туған жерімізді ойға алатын болсақ, ең алдымен ата-ана, бауырларымыз және достарымыз еске түседі. Себебі туған жер ол адамның шағын Отаны. Самал желімен, балалық шақтағы естеліктерімен, ата-апаларының қызықты әңгімелерімен байланыстырады. Халықта «Туған жердің жусаны жұпар», – деп бекерден айтылмаған. Әрбір тас, әрбір гүлі, бәрі-бәрі адам үшін ыстық болып тұрады. Сонымен қатар бабаларымыз қалдырған туған жерге байланысты керемет мақалдар көп.
