Еліміздің басқа ұлттармен татулыгымыздын сыры неде? эссе​

Жаз-менің сүйікті мезгілім. Жаздық демалыс- оқу кездегі ең ұзақ демалыс,сондықтан да мен оны жақсы көремін. Осы жазғы демалысым ешқашан ұмытылмайтындай болды. Мен және ата-анам Ресейге барып келдік. Біз болған жер- Алтай деп аталады. Алтайдың табиғаты сондай керемет! Барлық жер жап-жасыл, ормандар, таза ауа, бір сөзбен айтқанда, еш жерде кездеспейтін сұлұлық. Күнімен табиғатта демалып жүрдім. Демалысымздың ортасында біз сарқырамаға бардық.оған көп уақытта жетсек те. оған еш өкінбеймін! Сол жер сондай керемет.сұлу! Сарқырама астында тұрған сезімімді сөзбен айтып жеткізе алмаймын. Адамның көпшілігі сол жерге тек сұлұлығына байланысты емес. әрі арқаларын емдетіп алу үшін барады екен. Өйткені сарқырама суы адамның сүйегін де емдеуге жарайды. Демалысымыздың соңында біз біздің туыстарымызға басқа қалаға бардық. Олар бізге айналамызда не бар екенін таныстырды. Әрі біз су қоймаға барып келдік; сол жердегі адамдар оны мұхит деп те атайды екен. Ол жер де. сондай көркем!
Өкінішке қарай. біздің демалысымыз бітейін деп қалған. сосын біз өзіміздің қаламызға оралуымыз керек еді. Мағанбарлығы қатты ұнады! Осы демалысты мен ешқашан да ұмытпаймын! Вот на казахском если что

Төлеген Айбергенов Ана Арманыңды ақтарам ба жүрегімде тербесем, Айға сіңлі, қарындассың қасиетті Жерге сен. Мен өзінді теңдесі жоқ құдірет деп түсінем, Сендік қуат мың есе артық Жердің тарту күшінен. Сұлу әлем, әлем сұлу сен жаратқан адаммен, Көк жолының қарсылығын қағып тастап барам мен. Сендік қуат болар, бәлкім, басын иді көк маған, Әр кез сенен туғанымды есіме алсам, тоқтаман. Ал ұмытсам, ұмыт болып қаларымды білемін, Ұмыт қалмау үшін менің шарқ ұрады жүрегім. Шат жүріп-ақ қас қаққанша боламын мен шерменде, Жетім емес кей ананың жетімдігін көргенде, Көз алдымда жас дөңгелеп булығам да ызадан, Маған тіпті сөз келмейтін ұяттардан қызарам. Бұл дүниеге онсыз-дағы кеткен жоқ па көп есең, О, аналар, кей пасықты жаратасың неге сен! Тасбауырлар дүниеге келсін де, тез кетсін де, Әлде өзгелер ондайлардан жиіркенсін дейсің бе? Қай кеудені жылытады лапылдаған отпенен, Өз кеудесін жылытуға құдіреті жетпеген. Анаң саған керек болса, балаңа да сен керек, Кезекпенен ауысатын ғұмыр ғой бұл дөңгелек. Ана керек, о, адамдар, ана керек адамға, Анасыздар аң сияқты күн кешіп жүр ғаламда. Пікірімді ұнатпаған таптық та дер дананы, Даналықтың қажеті жоқ сыйлау үшін ананы. II Білмедім мен, сен әйтеуір ораласың көп тілге, Киелі сүт құдіретімен әлде есейіп кеттім бе? Ана десе әйтеуір мен өзге сөзді есітпен, Құлағыма үн келеді қоңыраулы бесіктен. Құлағымда ол үн менің көрген емес толастап, Өйткені сен жылауыма қарсы болдың о баста-ақ.. Бүкіл әлем шуларына жіберді де сүңгітіп, Өзің қаққан қоңыраудан кетті маған тіл бітіп… Қоңыраулардың үні мені жетектеді қиянға. Қоңыраулардың үні мені шомдырды сан қиялға. Тұтқасынан ұстамақ боп дария – білім есіктің, Мектеп бардым, онан да мен қоңырау үнін есіттім. Ұстаз болдым. Сөз сөйлетті болашақтың мінбері, Көз алдымда қызыл ала қызғалдақтар гүлдеді. Дәл бүгін де нұрлы ертеңнің қоңырауы етіп тұр мені, Өміріме өзің қаққан қоныраудың үндері. Өзің қаққан қоңырауда өмір жыры бар екен, Оның үні тарқамайтын болды менің мерекем. Сол үнменен тыным таппай бақытымды күреймін, Өйткені мен мерекемнің тарқамауын тілеймін.