Қонақжайлық – қазақ халқының ұлттық салт-дәстүрінің бірі. Сонымен қатар адамдар арасындағы сыйластықты, бір-біріне деген құрметті, қамқорлықты білдіретін, кісінің адамгершілігін, имандылығын айқындайтын қасиет.Адамдарды тіліне, дініне, ұлтына бөліп-жармай, достық ықылас көрсетіп, ас-дәм беру қонақжайлықтың негізгі белгісі. Қазақ халқының қонақжайлық қасиеті мен дәстүрі шетелдік саяхатшылар мен ғалымдарды әр уақытта таң қалдырған. Дәстүрлі қазақ қоғамында әкенің балаға қалдыратын мұрасының белгілі бір бөлігі міндетті түрде қонаққа тиесілі енші деп есептелінген. Қазақ сахарасындағы кез келген жолаушының кезіккен ауылдан тамақтанып, тынығып алуына мүмкіндігі болған. Әрбір үй иесі оны барынша сән-салтанатымен, пейілімен қарсы алып, ақ тілеумен шығарып салуды өмірдің айнымас шартына балаған. Отбасы үшін жолаушыны қонақжайлықпен күтіп алу бұлжымайтын моральдық-этик. қалып ретінде орныққан; қонақжайлық Қонақ; Қонақасы; Қонақ кәде.
Наурыз - күн күнтізбесі бойынша жаңару мен жаңа жылдың келуі. Бұл көптеген азиялық халықтар арасында, атап айтқанда ежелгі дәуірде Ұлы Жібек жолының бойында орналасқан мемлекеттер арасында атап өтілген. Бұл күні табиғат оянып, жақсылық пен рақым жер бетіне түседі және ешқандай зұлым рух адамдардың тұрғын үйіне ене алмайды деп есептеледі. «Наурыз» сөзінің өзі екі ежелгі ирандық негіздерден алынған: «білу» - жаңа және «раушан» - күн. 22 наурызда көктемгі күн мен түннің теңелген күні жұлдыздар мен жұлдыздар жылдық циклдан кейін алғашқы болу нүктелеріне келіп, жаңа жолды - шеңберді бастайды. Аңыздар бойынша Наурыздың алдындағы түн де өте маңызды.
