Бауыржан Момышұлы (24 желтоқсан 1910 жыл - 10 маусым 1982 жыл) — Кеңес одағының батыры, жазушы, Екінші дүниежүзілік соғыстың даңқты жауынгері, әскери қолбасшы, стратег және тактик.[1]
Батыс майданындағы 16 армияның 316 (1941 жылдың қарашасынан бастап 8-гвардиялық Қызылту атқыштар дивизиясы 1073 атқыштар полкінің (1941 жылдың қарашасынан 19 Гвардия полкі) және батальон командирі. Ұлы Отан соғысына генерал-майор И.В. Панфилов басқарған әйгілі дивизиясының құрамында 1941 жылдың қыркүйек айынан бастап қатысты. Батальон командирі ретінде аға лейтенант Бауыржан Момышұлы Мәскеу үшін шайқаста 207 рет ұрысқа қатысты. 1941 жылдың 16-18 қараша күндері вермахтың Мәскеу бағытында екінші мәрте жасаған жорығы кезінде аға лейтенант Момышұлы басқарған батальон дивизиядан қашықта, Матронино деревнясының жанында Волоколамск тасжолында асқан ерлікпен ұрыс жүргізді. Білікті комбаттың басшылығы арқасында 3 күн бойы фашистер шабуылын тойтарып, батальон үлкен шығынсыз, ұрысқа қабілетті жағдайда қоршаудан шығады
Объяснение:
проводить ток напрямую связана со к диссоциации, так как носителями заряда в растворе являются ионы.
Если посмотреть на константу диссоциации серной кислоты (особенно по первой ступени), то она будет достаточно большой, в то время, как угольная кислота диссоциирует слабо (даже по первой ступени), к слову поэтому она и называется слабой кислотой. Спирт же, хоть и проявляет кислотные свойства, его протон почти не диссоциирует.
Получается, что в растворе серной кислоты будет сильный ток, так как много носителей заряда, в растворе угольной кислоты ток будет слабой, в спиртовой растворе его почти не будет (по крайней мере его будет недостаточно, чтобы зажечь лампу).
