все эти решаются обозначением rоличество атомов улерода за x, и (если не известно кто он алкан, алкен, гомолог бензола, то водород за у, если знаем чей он гомолог, то запраста через х выражаем количество атомов водорода) .
далее пишем (для алкина)
2cxh2x-2+(3x-1)o2 -> 2xco2 + (2x-2)h2o
или
2cxh2x+(3x)o2 -> 2xco2 + (2x)h2o алкен или циклоалкан
2cxh2x+2+(3x+1)o2 -> 2xco2 + (2x+2)h2o алкан
ну и в общем
4cxhу+(4x+y)o2 -> 4xco2 + 2yh2o
вот. таким образом мы связываем воедино формулу углеводорода, и количества затраченного килосрода, полученных воды и со2. вот.
составляем уравнения (если фигурирует масса - вспоминаем про молярную массу, если объем, вспоминаем про 22.4) и находим.
притом если неизвестное (х) одно, то проблем обычно нет, а если два, то мы находим обычно не их сами а их соотношение, типа х\у= 0.37495. в таком случае, надо заметить, что 0.37495 это примерно 0.375=3\8.
и, скорее всего, х=3 у=8 и соединение - пропан.
бывает и сложнее, но у тебя вроде с двумя переменными вовсе больше не было.
и наконец. надо помнит что циклоалканы изомерны алкенам, алкины диенам и т. п.
ps сейчас (уже лет 200 как, до сих пор и навеки) количество элементов, например соотношение углерода и водорода определяют именно так в органическом веществе. сжигают в избытке кислорода и определяют, скока со2 и вады образавалось. (ну и so2 и др. газы если были такие элементы) . изменились только методы определения газов. раньше определяли так пропускали продукт гарения сачала через, p2o5- вся вода поглощалась, а потом через что-нибудь основное щелочное типа cao. и измеряли весами насколько увеличесласт масса фильтров с р2о5 и сао. кстати такие (по прираста массы поглатителя определить строение углеводорода) на вступительных тоже бывают. смотря куда конечно. сейчас - хроматография.
а если вдабавок опрелить молярную массу- то все, точно готова молекулярная формула . структура конечно - отдельный базар.
Ғылыми деректер бойынша Күн жүйесіне жататын Жер ғаламшары бұдан 4,5—5 млрд жыл бұрын газды-шаңды тұманнан пайда болған. Мұндай газды- шаңды материя қазіргі кезде жұлдызаралық кеңістікте де кездеседі. Жер бетінде тіршіліктің пайда болуы үшін ғарыштық және ғаламшарлық кейбір алғышарттар қажет. Ол үшін ғаламшардың өзіне тән мөлшері болу шарт. Ғаламшардың мөлшері тым үлкен болса, табиғи радиоактивті заттардың атомдық ыдырауынан бөлінген энергияның әсерінен ғаламшар өте кызып кетуі мүмкін. Ғаламшардың тым қызып кетуі қоршаған ортаның радиоактивті заттармен ластануына жағдай жасайды. Ал ғаламшардың мөлшері тым кіші болса, ол өз айналасындағы атмосфераны ұстап тұра алмайды. Ғаламшарлар жұлдыздарды орбита бойынша айнала қозғалуы аркылы тұрақты түрде және біркелкі мөлшерде өзіне қажетті энергия алып тұруы тиіс. Ғаламшарға энергия ағысы бір калыпты түспесе тіршіліктің пайда болуы мен дамуы мүмкін емес. Өйткені тірі ағзалардың тіршілігі белгілі бір температуралық жағдайда ғана жүріп отырады. Қорыта айтқанда, Жер ғаламшарында тіршіліктің пайда болуының алғышарттарына — ғаламшардың қажетті мөлшері, энергия және белгілі температуралық жағдайлар жатады. бұл айтылған алғышарттар тек Жер ғаламшарында ғана болғандығы ғылыми дәлелденген. Тіршіліктің пайда болуы, а өте ерте кездерден бастап- ақ толғандырып келе жатқан күрделі мәселенің бірі. Ол жайында көптеген болжамдармен көзқарастар бар.
