Индикатор деген – қышқылдар мен сілтілерде түсін өзгертетін зат. Химияның ерте кезеңдерінде лакмус секілді өсімдік түстері (қынаның бір түрінен жасалады) индикатор ретінде қолданылған. Лакмус қышқылдарда қызыл, ал сілтілерде көк түсті. Қызыл орамжапырақ та жақсы индикатор бола алады, бірақ өсімдік түстерінің бір кемшілігі, олар ауа мен Күннің әсерінен бұзылуы мүмкін. Кейіннен фенолфталеин мен метилоранж секілді күштірек жасанды индикаторлар ойлап табылды. Әмбебап индикатор – бояғыштардың қо ол әртүрлі түстер қатарын көрсетіп, күшті қышқылдық ерітінділерді әлсіз қышқылдық ерітінділерден немесе күшті сілтілік ерітінділерді әлсіз сілтілік ерітінділерден айыруға көмектеседі
b) Fe(OH)2 + H2SO4 ---> FeSO4 + 2H2O
Fe(OH)2 + 2H+ + SO4 2- ---> Fe 2+ + SO4 2- + 2H2O
Fe(OH)2 + 2H+ ---> Fe2+ + 2H2O
c) Cu(OH)2 + H2SO4 ---> CuSO4 + 2H2O
Cu(OH)2 + 2H + + SO4 2- ---> Cu2+ + SO4 2- + 2H2O
Сu(OH)2 + 2H+ = Cu2+ + 2H2O
А что конкретно тут не понятно?
Основание + кислота = соль + вода - реакция нейтрализации.
Пишешь какие продукты образованы в ходе реакции и по таблице растворимости расписываешь их на анионы (с положительным зарядом +) и катионы (с отрицательным -). НО! Не расписываются оксиды, в том числе и вода, нерастворимые соли, кислоты (она одна Н2SiO3) и основания (опять же смотришь их по таблице растворимости). И последнее: сокращаешь. Записываешь сокращенное ионное уравнение.