– Від кого ведеться розповідь у творі? Як ви вважаєте, чому саме так?
? – Що робив Тев'є до того, як став молочарем?
? – Після якого випадку у Тев'є з'явилась корова?
? – Хто такий Менахем-Мендл? Яку справу він запропонував Тев'є?
? – Що трапилося з грошима Тев'є?
? – Як Тев'є вчинив із Менахемом?
? – Передайте історію сватання до Цейтл? Як вчинив молочар по відношенню до доньки? Чи щаслива вона?​

У апавяданні Івана Навуменка “Жуль Верн” мне спадабаўся Кірыла.

Кірыла быў закалёным хлопцам, ён мог у зімні час бегаць у расхрыстаным кажушку, а калі яму хацелася піць ён мог праглаціць кавалак лёду. І ніякая хвароба не брала Кірылу. Яму падабалася з раніцы да самага вечара насіцца на замерзшай рэчцы на санках. Маці ругала яго за тое што ён увесь час праводзіць на вуліцы, за зіму ён зношваў свае чаравікі.

У адзін час маці Кірыла вырашыла схаваць чаравікі каб той не пайшоў на вуліцу, але хлопец вырашыў пайсуі на лёд босым. Больш часа коўзаўся хлопец па лёду, уся вуліцца здіўлена глядзела на яго. Аднак закалёнасць хлопца пасля такога коўзання не дала яму захварэць.

Кірыла любіў выклікаць сябраў на спаборніцтва і заўсёды атрымліваў перамогу.

Навуку Кірыла не вельмі любіў і асобай ахвоты да навукі ў яго не было. Яму падабалася часамі хадзіць па двары, ён нічога не баяўся і не сароміўся.

Таким конём сразу почёту больше, внимания!
Тётка Васёна покорно возвращалась, и, пока бабушка считала деньги, она перебирала босыми ногами, словно горячий конь, готовый рвануть, как только отпустят вожжи.
Бабушка считала долго и основательно, разглаживая каждый рубль.
_Я, Петровна, слободу люблю! - и обводил рукою вокруг себя.
Я брал старательно и скоро покрыл дно аккуратненького туеска стакана на два-три.
Вдруг крышка чайника забренчала нервно, послышалась возня.

(А вообще рассказ интересный, ну и дали бы своему ребёнку почитать, да покопаться в нём).