а тут і спаткала абодвух ваяк вялікая ростань на некалькі год: у горад вілася дарога мая, у вёску імкнулася сцежка яго.я азірнуўся: сябры ішлі за мной.паміраць збірайся - жыта сей.нарэшце ўвайшлі ў лес; пад нагамі зашапацела пажоўклае, пакарабачанае лісце.не хочаш з маладосці працаваць - будзешь на старасці з торбаю скакаць.расце на гэтым агародзе бульба, цвіце мак, уздымаюць галоўкі сланечнікі чарнела неба ад хмар, шумеў голым веццем узлесак.
трапечуць чырванаватым лісцем маладыя асінкі, хваляцца сваімі ярка-чырвонымі гронкамі стройныя рабіны.
