Определите Размер текста Осень Бальмонт . Help​

Конечно же из-за голода! Главный герой все время не доедал. Ведь жил он не один, а вместе со знакомой его матери и ее тремя детьми, которым, как и ему, хотелось есть. Они воровали у него еду. Денег у мальчика не было, лишь иногда мать присылала ему вместе с едой по пятерке на молоко. Молоко главному герою было необходимо пить от малокровия. Но однажды, получив деньги, мальчик пошел играть в азартную игру «чику».
Сначала мальчик ничего не выигрывал, но со временем он приноровился к игре и стал выигрывать некоторые деньги. Владик – главный из играющих – сначала не обращал на это внимания, но потом частые выигрыши героя рассказа задели его самолюбие. Ведь Вадик обычно выигрывал. На самом деле никакого азарта у главного героя не было. Он всего лишь выигрывал рубль на молоко, а потом уходил. И однажды Вадик вместе с дружком его избил.
На следующий день его классная руководительница Лидия Михайловна увидела искровавленную физиономию мальчика и все поняла. После уроков она спокойно с ним побеседовала, взяв с него обещание больше в «чику» не играть. Главный герой пообещал больше такого не делать, но со временем голод стал невыносимым, и мальчик опять отправился на свалку....

Пра абодзьвух хлопчыкаў можна сказаць, што яны добрыя хлопцы і добрыя, надзейныя сябры. Выпадак, апісаны ў аповядзе, не змяньшае каштоўнасці іх сяброўства. Складана даць характарыстыку іх асоб, бо з тэксту апавядання мы ведаем толькі, што Грыша лепш і лягчэй вучыцца. І ён ніколі не адмаўляе Лёне ў дапамозе па вучобе. Паводле тэксту, Лёня і Грыша ўсё робяць разам, і ва ўсім дапамагаюць адзін аднаму. Тое, што здарылася паміж імі пасля кантрольнай па дарозе дадому - выпрабаванне сяброўства, і, на мой погляд, яны яго прайшлі. Тое, што Грыша абурыўся на горшую адзнаку, не дзіўна, гэта бывае з усімі. Больш мяне здзівіла тое, што ён пакінуў сябра аднаго на дарозе. Вядома, калі б не завіруха, небяспека для жыцця, хлопцы не так востра зразумелі б, што адбылося, бо гаворка не толькі аб сяброўстве: нікога нельга пакідаць у небяспечнай сітуацыі. Але гэта - урок на ўсё жыццё, і лепш прайсці яго раней і зрабіць высновы на будучыню. Бо Грыша ўсвядоміў свой учынак, вельмі перажываў і карыў сябе за яго, не быў упэўнены, што прыяцель зразумее і даруе.