Соотнесите композиционные элементы с данными фрагментами. 1

Экспозиция А

Пробуждение царевны. Смерть мачехи.

Свадьба Елисея и царевны

2

Завязка В

Царь отправляется в поход. Царица ждёт

царя из похода. Рождение дочери.

Возвращение царя. Смерть царицы.

3

Развитие действия С

Женитьба царя.

4

Кульминация D

Елисей отправляется в путь дорогу. Поиски царевны.

5 Развитие действия E Мачеха хочет избавиться от царевны. Заговор с чернавкой. Царевна в тереме у 7 богатырей.

6

Развязка F

Царевна съедает отравленное яблоко.​

Поштові листівки з видами міст
Купує в Україні кожен турист.
Ось Київ, Хрещатик, Кий, Щек і Хорив.
Львів мов князь, мов лев стоїть.
Ось Дніпро, ось Дністер
Прекраснії види!
А глянь за картинки - чи так воно вийде?

Не вірю я чужим речам,
А вірю я своїм очам,
Дозвольте, козаченьки, самому розглянуться.
На всі ті міста - у натурі, без глянцю.

(Ну і потім перепишіть уривок : "хай сам подивлюся, хай сам я побачу..." і аж до "..Бо ніде прихилити голову")

Погляньте і ви за картинки, козаченьки:
Картинки веселі, житя - важкеньке.

1)кветки- симвал шчасливага жыцця
крыж- симвал пакут, забвення и надзей
сякера- симвал пабудовы
2)Змест п’есы не толькі ў паказе дадзенага трагічнага выпадку ці вынішчэння ўсяго сямейнага «гнязда» ў выніку наступу капіталістычнага ладу, а выяўленне шляхоў самазахавання сям’і, шырэй — нацыі, чалавечага калектыву ўвогуле. Янка Купала, які перажыў ужо крывавыя падзеі рэвалюцыі 1905—1907 гадоў і жорсткай паслярэвалюцыйнай рэакцыі, добра ўсведамляў прычыны і вынікі ўсіх форм барацьбы за заха-ванне людзьмі сваіх «гнёздаў». Пісьменнік прадчуваў наступ новых падобных, а можа нават больш страшных катаклізмаў ХХ стагоддзя, якія неўзабаве і пачаліся (у 1914 г. — Першая сусветная вайна, рэвалюцыя 1917 г., грамадзянская вайна 1918—1921 гг. і інш.). І ён як мастак-гуманіст за канкрэтным прыватным выпадкам «убачыў усю Беларусь у вобразе аграмаднага раскіданага гнязда, забранага краю, дзе ўладарыла чужая воля» (С. Лаўшук). Сям’я Зяблікаў пад пяром пісьменніка стала своеасаблівым сімвалам усяго беларускага народа. Што можна (менавіта можна, а не трэба) рабіць, каб захаваць і ўласнае «гняздо», і ўвесь родны край — гэтай думкай жыў Янка Купала ў пачатку ХХ стагоддзя.