Онегин и Ленский были настолько разными, что вообще трудно поверить в то, что между ними появилась маленькая искра дружбы. Ленский горячий, любит жизнь, дышит полной грудью, в то время как Онегин равнодушен, ленивый, пассивный, Ленский чистый, а Онегин порочный, Ленский в душе бодрый и молодой, когда как Онегин успел устать от жизни. Автор пишет о двух друзьях, сравнивая их: «Они сошлись. Волна и камень. Стихи и проза, лед и пламень ... »Такие разные и многие сказали бы, что противоположности всегда привлекают, вот и Онегин с Ленским нашли друг друга, став друзьями.
Габдулла Тукай - Яңа милли шигърияткә нигез салучы, гражданлык, милләт һәм реализмга байракны югары күтәргән. Көнчыгыш, шулай ук рус-Европа әдәбиятларының милли чыганакларына һәм тере халык авыз иҗаты чишмәләренә таянып, күп гасырлык идея-эстетик традицияләрен дәвам итеп һәм үстереп, ул татар телендә генә түгел, ә башка төрки телле шагыйрь һәм язучылар арасында да үсеп килүче шигъри мәктәп булдырды. "Тукай поэзиясе, - дип яза Көнчыгышны өйрәнүче и.с. Брагинский,-беренче, революцион-демократик юнәлеш, татар мәдәнияте масштабында гына түгел, ә күбрәк Урта Азия халыклары мәдәнияте өчен дә байрак була
