Пятрок па натуры ціхі памяркоўны крыху палахлівы спрабуе прыстасавацца да абставін перачакаць навалу. Ён улагоджвае паліцэйскіх самагонкай паслухмянасцю дагаджае фашыстам. У гэтым выяўляецца адна з рыс сялянскай псіхалогіі: абы было ціха. Аднак поўнасцю прыстасавацца да жудасных умоў фашысцкай акупацыі немагчыма. Паступова ў душы нясмелага далікатнага чалавека выспявае гнеўны пратэст. Пятрок пераадольвае сваю слабасць знаходзіць у сабе незвычайныя сілы і выказвае паліцаям усю сваю нянавісць і пагарду. Гэты ўчынак заканчваецца арыштам турмой і урэшце смерцю. Вобразам Петрака В. Быкаў сцвярджаў што ў часы цяжкіх выпрабаванняў лавіраванне паміж сваімі і чужымі хаванне за спіны іншых заканчваюцца трагічна. Чалавек павінен з першай хвіліны акупацыі заняць цвёрдую непрымірымую пазіцыю ў дачыненні да ворагаў.
