Анализ стихотворения ,, я хаце абязаны прапiскай'' я хаце абавязаны прапіскаю — калыскаю, падвешанай пад столь. я маці абавязан кожнай рыскаю, драўлянай лыжкаю, глінянай міскаю — усім, чым працы абавязан стол. я — матчын спеў, я — матчыны трывогі, я — матчын гнеў, які ўставаў на ногі, гнаў смерць на захад — у нару з нары — трацілаваю пугай перамогі. дыміліся сямі франтоў дарогі за мной, як дынамітныя шнуры. пазбавіўшы ад грознага відовішча свет, не дазволю я, каб дым і пыл зямлю ператварылі ў бамбасховішча, мільярд прапісак — у маўклівы прысак, мільярд калысак — у мільярд магіл.