1934 жылы Е.Г. Брусиловский казақтың тұңғыш операсы "Қыз Жібекті", одан кейінгі жылдары Жұбанов пен Л.А. Хамиди "Абай" (1944), М.Төлебаев "Біржан - Сара" (1946), Қ.Қожамияров "Назугум" (1956), С.Мұхамеджанов "Айсұлу" (1964), Е.Рахмадиев "Қамар сұлу" (1963) және Ғ.Жұбанова "Еңлік-Кебекті" (1975) жазып, ұлттық операны кәсіби тұрғыда жаңа белеске көтерді. Егемендік алғаннан кейінгі жылдары қазақ операсы жаңа сатыға көтерілді. Е.Рахмадиевтің "Абылай хан" операсы (2004) елеулі оқиғаға айналды. 2000 жылы Астана қаласында Опера және балет театры ашылды. 2013 жылы Астана қаласында жаңа "Астана-опера" ұлттық опера және балет театры ашылды.
“Ночной зефир” на Пушкина. Один из лучших романсов Даргомыжского. В этом романсе заключено отличие стиля Даргомыжского от Глинки. У Глинки обобщенное отражение текста, объективное, форма 3-х-5-ти частная (АВАВА) . Даргомыжский подходит к стихам более конкретно и делает из романса сцену. Получается форма рондо. Есть рефрен c-moll: “Ночной зефир струит эфир”.
1-й эпизод. Резкий контраст. C-dur. Сценка. “Вот взошла луна золотая”. Серенада. В фортепианной партии изображается перебор гитарных струн. Даргомыжский конкретизирует картину.
2-й эпизод. Опять контраст. Серенада кавалера перед дамой. “Сбрось мантилью, ангел милый”. Смена темпа. Тоже есть переборы струн.
Рефрен – “Ночной зефир струит эфир”.
Объяснение:
