''Времена года'' (итал. Le quattro stagioni «Четыре времени года») венецианского композитора Антонио Вивальди — первые четыре скрипичных концерта из двенадцати концертов его восьмого опуса, цикла «Спор гармонии с изобретением», одни из самых знаменитых его произведений и одни из известнейших музыкальных произведений в стиле барокко. Концерты написаны в 1723 году и впервые опубликованы два года спустя. На первом исполнении Вивальди лично играл партию скрипки. Каждый концерт посвящён одному времени года, каждый состоит из трёх частей, крайние части являются быстрыми, а средняя медленной, как и в последующих 8 концертах опуса и как в подавляющем большинстве концертов Вивальди, что впоследствии у других композиторов стало характерно для концерта как жанра. (Несмотря на то, что концертов 4, а частей в них традиционно по 3, то есть всего частей 12, из этого не следует полагать, что части каким-либо образом соответствуют 12 месяцам.) Каждому из концертов композитор предпослал сонет — своего рода литературную программу. Предполагается, что автором стихов является сам Вивальди.
Сейдолла Бәйтереков (Қаз. Сейдолла Бәйтереков; 10 мамыр 1945 - 1998) - қазақ композиторы, дирижер, мұғалім. Қазақстанның еңбек сіңірген мәдениет қызметкері (1994).
1956 жылы ол Кентау музыкалық мектебіне, аккордеон сыныбына түсіп, мұғалімдер С.Бәйтерековтің музыкалық талантын байқады. Қазір бұл Кентау қаласындағы 1999 жылы оның есімімен аталған жалғыз музыкалық мектеп.
Мектептен шыққаннан кейін ол Мәскеуге кетіп, онда теміржол институтына түседі, бірақ техникалық мамандық оның шақыруы емес екенін түсініп, ұзақ оқымады. Ол Қазақстанға оралды. 1962 жылы қыркүйекте С.Бәйтереков Целиноград ауылшаруашылық институтына түсіп, сол жақтан әскер қатарына шақырылды. Ол 1965 жылға дейін Өзбек КСР-нің Самарқанд қаласында музыкалық взводта қызмет етті.
Демобилизациядан кейін ол Шымкенттегі музыкалық мектепке түсіп, онда әр түрлі музыкалық аспаптарда ойнау дағдыларын меңгерді. Оқуын Қазақ консерваториясында жалғастырды. Құрманғазы, оны 1977 жылы хор дирижері мамандығы бойынша бітіріп, сол жерде сабақ бере бастады. 1977 ж. Сонымен бірге С.Бәйтереков үшін өзінің «Әлия» [1] әнін салтанатты түрде орындауымен, Болгарияда өткен Алтын Орфей фестивалінде Гран-при иегері болған Б.Тәжібаевтың сөзімен маңызды болды.
С.Бәйтереков 1992 жылға дейін Алма-Ата консерваториясында оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін «Қазақконцерт» гастрольдік-концерттік бірлестігінің көркемдік жетекшісі және дирижері болды, ол жерде жас орындаушылардың шығармашылық әлеуетін дамытуға үлкен көңіл бөлді.
1990 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін - «Саз» мемлекеттік дыбыс жазу студиясының жетекшісі.