Объяснение:
В конце I тыс. до н. э. на территории Жетысу, Тянь-Шаня и Тарбагатая складывается государство, известное из китайских источников как «Cтрана Усунь». Хронологически уйсуни относятся к III в. до н.э.- IV в.н.э.
Уйсуны обитали вначале в районе реки Данхэ, но в III в. до н. э. под натиском племен юэгжи вынуждены были откочевать в Монголию, а после ряда поражений от хуннов – в Семиречье и Джунгарию.
Основная территория уйсунов располагалась в Илийской долине, а западная граница проходила по Шу и Таласу, где уйсуны граничили с Кангюем. На востоке они имели общую границу с хунну, а на юге их владения соприкасались с Ферганой (Даванью).
Здесь уйсуны, признав зависимость от хунну, основали в 177 г. до н. э. собственное государство, объединившее потомков сакских племён Семиречья, Восточного Китая и Джунгарии.
Уже в середине II в. до н. э. уйсуны фактически отделились от империи хунну и начали сближаться с Китаем. В 53 г. до н. э. «Страна Усунь» распалась на две части.
Ғылым адамзат қоғамының ерте дәуірінен, а ң танымдық және өндірістік қажеттілігінің арасы ажырамай тұрған кезеңнен бастау алады. Ежелгі Шығыста (Бабыл, Мысыр, Үндістан, Қытай) болашақ ғылымға негіз болған білімнің алғашқы нышандары қалыптасты. Оның алғышарты ретінде мифологияны атауға болады. Онда алғаш қоршаған орта туралы бүтін, тұтас, жан-жақты танымдық жүйе қалыптастыруға ұмтылыс болды. Бірақ танымның бұл формасы өзінің діни-антро сипатына байланысты нағыз ғылымнан алшақ жатқан еді.Ғылымды қалыптастыру – мифологиялық жүйені сынау мен бұзуды талап етті.Орта ғасырларда ғылымның дамуына Шығыс, араб елдері Орта Азия ғалымдары (әл-Фараби, Әбу Әли ибн Сина, Ибн Рушд, Бируни, Махмұт Қашқари, Жүйнеки, т.б.)
