Қазақстанның Қызыл кітабының санаттары *​

Жили две красивых ёлочки и однажды приманили своей крсатой троих мужечков лесорубов им ёлочки понравились захотеи срудить первый срубил первую а втарой срубил втарую третий кричит ругаеца ёлочку просит а они ему не дают и решил но абрубить верки и потехоньк пака му жэчки санки с ёлочками несли 3 веточки п рубал ствол исполосовал мужэчки вышли из лесу и решили былло отдохнть поворачиваюа а ёлочки хужэ некуда мужэчки  огорчились бросели ёлочек на выходе из лесу и пошли смурные домой а ёлочки волшебные плачут больно им а мароз их снегом кроет кроет проходила мимо старушка и решила подобрать ёллчек для печки ёлочки вдом завалакла ёлокчки сваи веточки рубаные к печке потянули и ветки начали опять рости и красивее прежнего ну тут бабуля смотрит "касата та какая бржэ" ну и решила она одну ёлочку куме отнести а ёлочки сестрицы разлучаца не хотели и на зло бабусе пустили корни в деревянный ветхий пол и стаят там красивеют с каждою зимой

Борын-борын заманда бер кешенең ике кызы, бер улы булган. Кызларның берсе үги булганга, аны бер дә яратмаганнар. Беркөн киңәш иткәннәр дә үги кызны урманга илтеп адаштырмакчы булганнар. Бу үги кызга агасы әйткән:

— Әйдә, минем белән урманга. Син җиләк җыярсың, мин утын кисәрмен,— дигән.

Үги кыз, йомгак белән чиләген ала да агасы белән урманга китә.

Урманга барып, байтак эчкәре кергәч, бер җиргә туктыйлар. Агасы атын тугарып ашарга җибәрә дә үги кызга әйтә:

— Бар, син җиләк җый. Минем балта тавышы ишетелми башлагач, килерсең,— ди.

Үги кыз, чиләген алып, җиләк җыярга китә. Агасы исә бер зур агачка утын тукмагы асып куя да, атын җигеп, өенә кайтып китә. Үги кыз урманда җиләк җыеп кала.

Үги кыз бервакыт җиләк җыя да тыңлап карый. Тыңласа, агачка асып куйган әлеге тукмак, җил белән селкенеп, тук-тук агачка бәрелә, үги кызга балта тавышы кебек ишетелә.