Як ви розумієте принцип демократичності учнівського самоврядування ?

 Согласно Гражданскому кодексу РФ к объектам относятся вещи, включая деньги и ценные бумаги; иное имущество, в том числе имущественные права; работы и услуги; охраняемые результаты интеллектуальной деятельности и приравненные к ним средства индивидуализации (интеллектуальная собственность); нематериальные блага.

I.  Вещи 
 А)  предметы материальной и духовной культуры т.е. продукты человеческого труда
Б) предметы, созданные природой и используемые людьми в своей жизнедеятельности (земля, полезные ископаемые, растения)

Важным признаком вещей является их удовлетворять те или иные потребности людей.

Вещи подразделяются на:
1.  движимые и недвижимые.
- недвижимые - постоянно находятся в одном и том же месте, обладают индивидуальными признаками и являются незаменимыми ( зем.участки, участки недр, здания, воздушные и морские суда, суда внутреннего плавания, квартира, комната).
- движимые - все остальные вещи, которые по прямому указанию закона не отнесены к недвижимости, включая деньги и ценные бумаги, признаются движимым имуществом.

 2.В зависимости от возможности их участия в гражданском обороте вещи делятся на:
 а) допущенные (разрешенные) к обороту, т.е. такие, которые могут сменить собственника без каких-либо ограничений. К таковым относится подавляющее число вещей;
б) ограниченные в обороте, т.е. такие, которые могут отчуждаться лишь при выполнении определенных условий. Может быть ограничен круг лиц, имеющих право обладать вещью, обладание вещью может быть поставлено в зависимость от специального разрешения и т.п. К таким вещам относятся оружие, летательные аппараты, сильнодействующие яды, наркотики, драгоценные металлы, памятники истории и культуры и т.п.;
в) изъятые из оборота, т.е. такие, которые могут находиться только в собственности Российской Федерации и не могут быть объектом сделок (казна государства, недра, ресурсы континентального шельфа и т. д.).

3. Индивидуально-определенные и родовые вещи.
- родовые вещи определяются родовыми признаками (число, вес, мера) и никак не выделяются из себе подобных: зерно, мука, сахар и т. д.
- Индивидуально-определенные вещи — отличаются от других подобных вещей конкретными, особенными, индивидуальными, т.е. присущими только им, характеристиками: антикварная ваза, выполненная только в одном экземпляре, автомобиль под конкретным номером. Родовые вещи в случае гибели могут быть заменены другими вещами этого рода.
- Индивидуально-определенные вещи юридически незаменимы, т.е. в случае гибели какой-либо такой вещи можно будет претендовать лишь на возмещение убытков.

4. Делимые и неделимые вещи.
Вещь, раздел которой в натуре невозможен без значительного ущерба ее назначению, признается неделимой (автомобиль, коллекция картин, магнитофон).

5. Главная вещь и принадлежность.
- Принадлежностью признается вещь, предназначенная для обслуживания другой, главной, вещи и связанная с ней общим назначением (например, хозяйственные постройки, туалет, забор, находящиеся на участке вместе с домом). Принадлежность разделяет судьбу главной вещи, т.е. в случае совершения сделок с главной вещью принадлежности считаются ее частью.

6. Сложная вещь.
Если разнородные вещи образуют единое целое, предполагающее использование их по общему назначению, они рассматриваются как одна вещь. Сделка, заключенная по поводу сложной вещи, распространяется на все ее составные части.

7. Одушевленные и неодушевленные

8. Деньги по своей природе относятся к родовым, заменимым и делимым вещам.

II. Иное имущество, в т.ч имущественные права
Имущественные права - право требования и вещные права

III работы (договор подряда)  и услуги (договор возмездного оказания услуг)

IV - охраняемые результаты интеллектуальной деятельности (произведения, изобретения)
- средства индивидуализации - интеллектуальная собственность (фирменное наименование, товарный знак, знак обслуживания)
 
V. нематериальные блага
- изображение гражданина
- защита чести, достоинства, деловой репутации

Азаматтық қоғам – саяси үкіметке тәуелсіз жұмыс істейтін және оған ықпал жасауға қабілетті әлеуметтік қатынастар мен институттар жиынтығы; дербес жеке адамдар мен әлеуметтік субъектілер қоғамдастығы. Қандай да болмасын қоғамдық мәні бар идеяларды қабылдау қашанда сұхбатты, яғни сұхбаттасушы жақтардың түрлі көзқарастарын және маңызды тепе-теңдігін білдіреді. Ешкім ешкімге өз түсінігін мойындатуды да, ешкім ешкімді дәлме-дәл қайталауды да мақсат етпейді. Идеялар белгілі қоғамның, әлеуметтік дамудың талаптарына сәйкес келетіндіктен қабыл алынады. Сондай идеялардың қатарына азаматтық қоғам идеясы жатады. Азаматтық қоғам туралы әр түрлі көзқарастар, әр түрлі бағдарлар бар. Қазірде азаматтық қоғамның жалпыға бірдей ортақ анықтамасы жоқ. Дегенмен әлемдік әлеуметтік-философиялық ғылымда бұл феноменді зерттеудің екі түрлі бабы бар. Біріншісі азаматтық қоғамды әлеуметтік әмбебап категория ретінде қарастырады. Бұл ұғымға олар мемлекетке, өкімет құрылымдарына қарама-қарсы қойылған қоғамдық қарым-қатынастардың бүкіл жиынтығын сыйғызады. Екіншілері азаматтық қоғам ұғымының мағынасына шынайы батыстық феноменді жатқызады да, оны буржуазиялық (нарықтық- демократиялық) қарым-қатынастардың қалыптасуымен байланыстырады. Азаматтық қоғам деп адамның жеке тұлғасының және бейресми, мемлекеттік емес қоғамдық ұйымдардың дамуына қолайлы жағдай туғызатын әлеуметтік тәртіп түрін айтады. Аталған мемлекеттік емес ұйымдардың іс-әрекеті арқылы ғана жеке адам социумның, әлеуметтің даму жолына әсерін тигізе алады. Сондықтан да азаматтық қоғамды коммуникацияның, қарым-қатынастың өзіндік ерекше формасы деп қарастырса да болғандай, себебі азаматтық қоғам арқылы мемлекет пен азамат арасындағы сұхбат жүзеге асады. Азаматтық қоғам үкімет, билік құрылымдарынан тысқары жатқан әлеуметтік байланысты танытады. Азаматтық қоғам аса дамыған экономикалық, мәдени, саяси, құқықтық қарым-қатынастар болуын талап етеді. Егер біз мемлекетті билік институты, бақылау және жазалау көзі ретінде қарастыратын болсақ, онда азаматтық қоғамды оған қарама-қарсы құрылым ретінде абсолютті еркіндік — анархия деп түсіну дұрыс емес. Шындығында әлеуметтік біртұтастықты қалыптастыратын осы екі бөлік бірін-бірі толықтыра отырып өмір сүреді. Мемлекетсіз азаматтық қоғам жоқ. Онсыз ретсіздік, төртіпсіздік, хаос, ұйымдаспағандық, ыдырау ғана мүмкін. Және де, керісінше, дамымаған азаматтық қоғамсыз демократиялық, құқықтық мемлекет те жоқ, тек зорлық-зомбылық, басыбайлық, тирания ғана бар. Азаматтық қоғамның пайда болуын іс-әрекеттің субъектісі ретіндегі азаматтың пайда болуымен байланыстыратын көзқарастар да жоқ емес. Азамат белгілі құқықтар мен міндеттерге ие болған іс-әрекет субъектісі. Азаматтық қоғамды осы тұрғыдан түсіндірудің бастамасы антикалық полис феноменімен байланысты. Азаматтық қоғам - ол жеке тұлғаның негiзгi құқықтыры мен еркiндiктерi заң жүзiнде қамтамасыз етiлетiн және саяси қорғалатын, мемлекеттен тыс қатынастар саласы үйлесiмдi дaмығaн қoғaм. Оны iшкiмемлекеттiк қaтынacтapдың дамуына ықпал жасайтын адамдар топтарының ұйымдасқан әpeкeтi ретiнде де aнықтayғa болады. Қoғaм мүдделерiне бағытталған азаматтық бастама азаматтық қoғaмның маңызды белгiсi болып табылады. Дамыған демократиялық мемлекеттер, сонымен қатар өркендеген азаматтық қoғaмaдap да болып табылады. Сонымен бiрге азаматтық қoғaмның дамуына бағытталған түрлi әлеуметтiк топтардың немесе жеке азаматтардың бастамалары (азаматтық бастамалар аталынатын) мемлекет арқылы қабылданады және оны жетiлдiре түceді. Дамушы және «өтпелi экономика» мемлекеттерiне жататын елдерде жағдай бiршама басқаша. Coңғылары азаматтық бастамалар мемлекет құрылысының тiкелей мiндеттерi шектерiнен шығып кeтyiнe байланысты азаматтық бастамаларға күдікпен қарайды.[1]