Существительные:
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
мн.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. м.р.
мн.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ср.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ср.р.
ед.ч. ср.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
мн.ч. ср.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
мн.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
Прилагательные в единственном числе имеют такой же род как и существительное, от которого они зависят.
Если прилагательное во множественном числе, то род у него определить нельзя.
У прилагательных род и число определяется по существительному.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
мн.ч.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. м.р.
мн.ч.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ср.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ср.р.
ед.ч. ср.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
мн.ч. ср.р.
ед.ч. ж.р.
ед.ч. м.р.
ед.ч. ж.р.
мн.ч.
ед.ч. ж.р.