7. Прачытайце аўтарскія выслоўі (афарызмы), вызначце іх сэнс. Ці можна сказаць, што беларускія афарызмы даюць магчымасць вывучаць
менталітэт, культуру, педагогіку нашага народа?
1. Другу баліць мне нялёгка, маме баліць вельмі
цяжка, сыну баліць — невыносна, а Радзіме баліць — стыне
сэрца ад болю (Н. Загорская). 2. Дом крэпасць. Бацькі
крылы. Дзяды падмурак крэпасці (У. Ліпскі). 3. У жанчы-
ны дзве святасці: сям'я і дзеці (У. Рубанаў ). 4. Прыемна ў
дом зайсці з дарогі, дзе рады вам гаспадары... (Я. Колас).
• Выпішыце па 4 аўтарскія выслоўі на тэмы: «І наша мова
з-пад крыла душы...», «Чалавек
гэта цэлы свет». (Гл. даведнікі:
Н. В. Гаўрош, Н. М. Нямковіч. Афарыстычныя выслоўі беларускіх
пісьменнікаў. — Мінск, 2012; А. Я. Міхневіч. Якуб Колас разважае,
радзіць, смяецца... — Мінск, 2002.)
10​

Грачи громко кричали рылись в рыхлой земле искали червяков.Медведь подружился с собакой лазил к ней в будку отнимал кости и не давал ей проходу.Солнце встанет над землей но не осветит ее своими лучами.Больной зверек не отбивался а только жалобно пищал пчелка от глубокого сна протерла себе глазки и полетела будить своих подруг.Резкий ветер гонит крутит и вертит опавшие листочки над дорожками.Смотришь в окно но не видишь ничего.

   Если нужен вариант на белорусском языке:

Гракі гучна крычалі рыліся ў друзлай зямлі шукалі червяков.Медведь пасябраваў з сабакам лазіў да яе ў будку адымаў косці і не даваў ёй проходу.Солнце ўстане над зямлёй але не асветліць яе сваімі лучами.Больной звярок ня адбіваўся а толькі жаласна пищал пчолка ад глыбокага сну працерла сабе вочкі і паляцела будзіць сваіх подруг.Резкий вецер гоніць круціць і круціць апалае лісточкі над дорожками.Смотришь ў акно але не бачыш нічога.

Объяснение:

Найпрыемнейшы у жыцци чалавека час- вясна маладосци, кали, раскрываючы кветку свайго розуму, её дае волю лятушкам песциць у сэрцы вяликия надзеи, не думаючы пра тое, што есць на свеце вихуры и страшныя буры.2) Галасы паступовп змоукали, бо наближауся вечар.3) Малюнки борзда зникали, змянялися новыми, и не было кали спыницца на их, бо поезд имчауся вельми шпарка.4)Лось пастаяу яшчэ, паварочау галавой то управа, то улева, апусциу раги, нибы хацеу каго бадануць, павярнууся и галопам падауся некуды у гору.5) Пасля абеду, адвёушы дачку да суседки, Насця пайшла на поле.