1.адзначце словы, у якіх колькасць гукаў і літар не супадае: 1) вясёлка; 2) яловы; 3) уявілі; 4) сямёра; 5) салаўя. 2.адзначце радкі, дзе ўсе выдзеленыя галосныя з’яўляюцца націскнымі: 1) велізарны, занесці; 2) заслонены. магазін; 3) вярба, пасрэдна; 4) чатырнаццаць, феномен; 5) некаторыя, аднесці. 3.адзначце словы, у якіх на месцы пропуску пішацца літара е: 1) маян_з; 2) эф_кт; 3) ац_нка; 4) жыцц_здольны; 5) л_саахоўны. получить полный текст 4.адзначце радкі, у якіх на месцы пропуску пішацца літара ў: 1) на _скрайку лесу; 2) прачыта_; 3) аквары_м; 4) газету “звязда” _знагародзілі; 5) казько _ладзімір. 5.адзначце выпадкі, калі пры ўтварэнні патрэбнай формы адбываецца чаргаванне заднеязычнага са свісцячым гукам: 1) звісаць са (страха); 2) скакаць на (нага); 3) на правай (рука); 4) гасцяваць у (цётка); 5) сядзець на (лаўка). 6.адзначце радкі, у якіх марфемная будова слоў вызначана правільна: 1) дабяла (прыстаўка + корань + канчатак); 2) глянуўшы (корань + суфікс + суфікс); 3) зблізку (прыстаўка + корань + суфікс); 4) аддадзены (прыстаўка + корань + суфікс + канчатак); 5) прырэчны (прыстаўка + корань + суфікс + канчатак). 7.адзначце радкі, у якіх прыслоўі пішуцца разам: 1) мая сястра (за) мужам; 2) танцаваць (у) прысядкі; 3) будзе (да) рэчы; 4) (з) верху сцяны; 5) (у) чатырох . 8.адзначце словазлучэнні, у якіх ёсць памылкі ва ўтварэнні, напісанні ці ўжыванні дзеепрыметнікаў: 1) асветленнае неба; 2) зоркі; 3) разбушаваўшаяся стыхія; 4) апранутая камізэлька; 5) загарэлы на сонцы твар. 9.адзначце прыклады, у якіх не (ня) пішацца са словамі разам: 1) (не) сустракацца позіркам; 2) (не) абходны дакумент; 3) (не) учора, а сёння; 4) (не) шта загучала; 5) (не) навідзець хлусню. 10.адзначце сказы, у якіх на месцы пропускаў ужываецца часціца ні: 1) бог ведае, чаго толькі __ намалюе, куды __ заводзіць палкае ўяўленне юнацтва! 2) дзе б мы __ былі, сілай неадольнай цягне нас да таго куточка зямлі; 3) праз колькі часу лес расступіўся, і зноў адкрыўся прастор, але то былі __ палеткі; 4) вакол, куды __ кінеш вокам, – збажына ; 5) ідучы берагам свіцязі, мы __ маглі __ парадавацца, што жорсткая рука цывілізацыі яшчэ амаль не кранула гэтага казачнага кутка беларусі.

Объяснение:

Складаныя прыметнікі пішуцца разам, калі ўтвораны ад:

1) складанага назоўніка, які пішацца разам (светлагорскі, днепрапятроўскі, калінінградскі);

2) словазлучэння (г. зн. спалучэння галоўнага слова з залежным). Пры гэтым галоўнае слова з’яўляецца назоўнікам. Напрыклад, беласнежны (ад белы снег), даўгарукі (ад доўгія рукі), светлавалосы (ад светлыя валасы);

3) спалучэння прыметніка з прыслоўем, якія абазначаюць адно паняцце (вечназялёны, высакарослы). Калі абазначаюцца два паняцці, то такое спалучэнне пішацца асобна (занадта плаксівы, асабліва прыгожы, рэзка адмоўны, прама прапарцыянальны і інш.).

Складаныя прыметнікі пішуцца праз злучок (дэфіс), калі ўтвораны ад:

1) назоўнікаў, якія пішуцца праз злучок (буда–кашалёўскі, івана–франкоўскі);

2) раўнапраўных па значэнні слоў (беспрацэнтна–выйгрышны, гісторыка–філалагічны). Паміж такімі словамі можна ўставіць злучнік і (руска–беларускі слоўнік, ці рускі і беларускі слоўнік);

3) слоў, якія абазначаюць якасць з дадатковым значэннем (адценне якасці). Напрыклад, светла–бурачковы, горка–салёны, кісла–салодкі;

4) прыметнікаў, якія паўтараюцца (шэры–шэры, цёмны–цёмны);

5) спалучэння назоўніка з прыметнікам, якія абазначаюць напрамкі свету (паўднёва–заходні, паўночна–ўсходні);

6) прыметнікаў з першай часткай усходне–, заходне–, паўднёва–, паўночна– (паўднёва–заходні вецер, Паўночна–Курыльскія астравы, Усходне–Кітайскае мора). Калі гэтыя часткі ўваходзяць у геаграфічную назву, то ўтвораны ад яе прыметнік (не геаграфічная назва) пішацца разам. Напрыклад, Заходняя Сібір і заходнесібірскі вецер (вецер з Заходняй Сібіры), але Заходне–Сібірская раўніна (Заходняя і Сібірская раўніна);

7) лічэбніка (запісаны лічбай) і прыметніка (9–метровы, 25–кіламетровы, але дзевяціметровы, дваццаціпяцікіламетровы);

8) імені і прозвішча (васіль–быкаўскі, іван–мележаўскі, леў–талстоўскі).

Мова – гэта вялікі народны скарб. Яе нельга не паважаць, як нельга не паважаць родны народ. (І.Мележ)

Не саромся, беларус, гаманіць па-свойму – на роднай мове бацькоў і дзядоў сваіх. Шануй сваю мову, шануй свае песні, свае казкі, звычаі і ўсё роднае – гэта спадчына дзядоў і вялікі нацыянальны скарб. Толькі тады цябе ўсе будуць шанаваць як чалавека, калі сам сябе будзеш шанаваць – калі не адкінеш свайго нацыянальнага ўласнага багацця. А першы скарб нацыянальны – гэта родная мова. (З.Бядуля)

Хто не шануе родную мову, той не шануе сябе самога, ні свой род, ні сваіх дзядоў-бацькоў, якія той жа мовай гаварылі. (В.Ластоўскі)

Хто саромеецца роднай мовы, варты таго, каб і яго добрыя людзі саромеліся. (В.Ластоўскі)

Яно добра, а нават і трэба знаць суседскую мову, але найперш трэба знаць сваю.