Үй-бүлөбүз менен чогуу эс алууга, Ысык-көлгө бармакчы болдук.Ментал жаңылыкты укканда абдан кубандым да,кийимдеримди даярдай баштадым.Бирок атамдын иштери аябай көп болуп калды, ошондуктан эс алууну кийинки жылга өткөрүштү.Мен эмне дээримди билбей,капа болуп, бөлмөмө кирип,катуу ыйладым.Арадан 1-2 күн өттү.Мен болгон окуяны унутуп деле калдым.Бир убакта карасам апам таарынып отуруптур,мен жанына келдим."Апа, сизге эмне болду?"деп сурадым,бирок мага катту суйлоп жиберди.Мен өзүмдү керексиз бир немедей сездим.Кийинчээрек апам келип мени кучактап,кечирим сурады.Апамдын ишинде кыйынчылыктар болуп калган экен эле.Мен да аны катуу кучактап баары жакшы болоорун айттым.
