Киіз үйдің қаңқасы келесі бөліктерден тұрды:
Кереге - киіз үйдің қабырғасын құрайтын жиналмалы, тор көз тәріздес қанаттардан тұрады. Қанаттар жартылай шеңбер тәріздес орналасып, бір-біріне жалғаса отырып, киіз үйдің қабырғасын құрайды. үйдің көлемі қанаттың санына сәйкес болады. Киіз үйде 4-5-тен 12-ге дейін қанат қолданылады. Кереге бір-біріне қиылыстыра орналасып, қайыспен өз ара бекітілген сағанақтардан тұрады. Сол себепті, ол оп-оңай керіліп, қайта жиналып отырады.
Уық - кереге мен шаңырақты жалғастырып, киіз үйдің төбесін құрайтын сырық ағаштар. үйдің қанаты көп болған сайын, оған байланатын уықтың саны көбейіп, уықтарының ұзындығы ұзарады.
Шаңырақ - шеңбер тәріздес, иілген ағашпен жалғастырылып, ортасынан күмбез тәрізденіп бір-біріне қиылыстыра орналасқан сырық ағаштармен бекітілген конструкция. Шаңырақтың көлемі (диаметрі мен ағашының қалыңдығы) киіз үйдің көлемімен (қанат санына сәйкес) тығыз байланысты. Сонымен бірге шаңырақ киіз үйдің терезесі, түтін шығатын орынның қызметін атқарады.
Есік (сықырлауық) - екі жаққа айқара ашылатын табалдырыққа бекітілген қос қанаттан, маңдайша, босағадан тұрады.
Подробный ответ в объяснении.
Объяснение:
При великом князе Гедимине в 1316-1341 гг. юолбшая часть современных белорусских земель вошла в состав литовского государства. В 1320 в его состав вошло Витебское княжество, в 1320– 1330-е гг. – Полоцкое, Берестейское, Менское и Турово-Пинские земли. Также при нем в состав литовского государства вошла Волынь, и началось присоединение Киевщины. Однако не все историки разделяют теорию, о том, что при Гедимине произошло присоединение Киева. Большинство высказывают мнение о том, что Киев присоединил в литовскому государству великий литовский князь Ольгерд.
Князь Миндовг (Mindaugas правил с 1230-х гг. до 1263 г.) , с деятельностью которого связано образование единого Литовского княжества, к концу правления подчинил себе все литовские княжества - «земли» и, кроме того, захватил западную часть Полоцкого княжества от верховьев Вилии до Западной Двины и Черную Русь – территорию по левым притокам Немана с городами Новгородок, Волковыск и Слоним. В начале 1250-х гг. Миндовг принял христианство по католическому обряду и титул короля. Земли, объединенные Миндовгом (за исключением Жемайтии) , в XIII–XV вв. именовались «Литвой» в узком смысле слова. Западно-русские территории, вошедшие в эту область, подверглись некоторой литовской колонизации, носившей преимущественно военно-служилый характер.
