Мақалада қоғам, демократиялық мемлекет жəне қалыптасу жолдарының жалпы қағидалары қарастырылды. XX ғасыр ғылыми прогресс, гуманизм мен демократияның орын басқан уақыты жəне адамзаттың гүлденген кезеңі деп анықтауға болады. Бірақ XX ғасырдың басында-ақ көптеген ойшылдар техникалық прогресс адамзаттқа жақсылықпен қатар, зұлымдықта алып келетінін, адамгершілік прициптерінің орнын материалдық құндылықтар жəне материалдық принциптер басатынын, ал ол, өз алдына, қоғамда қарама-қайшылықты тудырады деген пікірлер айтып кеткен. Көбінесе XX ғасырдың басын Батыстың рухани мәдениетінің күндылықчарыпың шарықтау кезеңімен байланыстырады. Феодалдық қатынастардың орнына келген бостандық, теңдік, құқық сияқты үғымдар еуропалық көзқарастардың негізін қалады. Бірақ сол кездегі қоғамды қатты сынға алған философиялық мектептер де болды. Еуропалық мәдениетті сынға алған марксистер, психоанализ өкілдері, прагматиктер жəне позитивистер болды. Оның себебі — демократия туралы біржақты анық пікірлердің болмауы жəне де жаңашалдыққа деген күдікпен қарау. Оның барлығы қоғамдық мəселелермен тікелей жəне тығыз байланысты. Автордың ойынша, қоғам адамдардың бірігіп өмір сүретін әлеуметтік ортасы
Социально-политические и экономические реформы законодательства были призваны сбалансировать интересы низов и верхов, однако ни те, ни другие в результате не были удовлетворены полностью. Знать выказывала недовольство урезанием ее прав, а беднейшие слои посчитали реформы недостаточно смелыми. Единомышленники правителя настаивали на том, чтобы он ввел тиранию, но это противоречило принципам Солона. Выход он нашел в том, чтобы на время уехать из города. Когда закончилось его архонство, Солон на протяжении 593-583 гг. до н. э. путешествовал по Средиземноморью, нанес визиты в Египет, Лидию, на Кипр.
Когда он возвратился в Афины, его законы оставались действующими, но в обществе наблюдались сильные волнения, велась подготовка к перевороту. Солон отошел от активной политической деятельности, придерживался стратегии невмешательства, поскольку был человеком преклонного возраста. В этот период его биографии начал набирать политическое влияние Писистрат, родственник, в итоге установивший тиранию. Бывший правитель предпринимал попытки переубедить афинян в необходимости свергнуть ее. Некоторые источники свидетельствуют, что впоследствии он изменил точку зрения и превратился в советника Писистрата. Во всяком случае, несмотря на оппозиционные взгляды, Солон не подвергся гонениям. Прожил после этого он совсем немного, скончавшись в 559 г. до н. э. До наших дней сохранилось множество отрывков из его стихов на самые разные темы, но слава Солона-политика затмила его известность как поэта.
