Берел қорымы – сақ дәуірінен сақталған тарихи ескерткіш.
Шығыс Қазақстан облысы Катонқарағай ауданында Бұқтырма өзенінің оң жағалауында Берел ауылынан оңтүстік-батысқа қарай 7 – 8 км жерде орналасқан. Қорым солтүстігінде Берел және Бұқтырма өзендерінің қосылған жерімен, оңтүстігінде Қансу өзенімен, ал батысы мен шығысында таулармен шектелген Бұқтырма өзенінің оң жағасындағы алаңда орналасқан.
Ескерткіштің координаттары: 490 градус 20 сағат солтүстік ендік, 860 градус 22 сағат шығыс бойлық. Обалар Бұқтырма өзенінен 40-45 метр биік жатқан үшінші террассасында шоғырланған.
Сақ және түркі кезеңдерімен мерзімделетін жетпістен астам обалардан құралған қорым 4000х1000 шаршы метр жерді алып жатыр. Берел қорымындағы обалар мен ғұрыптық ескерткіштер оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа созылып жатқан бірнеше тізбекке және жеке топтарға шоғырланған. Әрбір тізбекте бұл өңірді б.з.б. 1 мыңжылдыңтың екінші жартысында мекендеген тайпалық одақтардың өкілдері жерленген болуы мүмкін. Тізбектердегі үлкен, орташа жєне кішігірім обалар сол замандағы әлеуметтік жіктің болғандығының көрінісі болып табылады.
Объяснение:
ответ:Конец процесса присоединения Казахстана пришелся на ту пору, когда и в России произошли довольно крупные государственные изменения. Отмена крепостничества и зарождение первых признаков капиталистического общества затронули и Казахстан.
Объяснение:На его долю пришлось испытание активного процесса колонизации.
Для того, чтобы объединить стремления обоих государств, царь и его правительство решили ввести административное управление в Казахстане.
Александр II подписал первый документ реформы 11 июля 1867 года, а второй был подписан 21 октября 1968 года.
Идея реформы была в делении территории Казахстана на три генерал-губернаторских участка. Ими стали Туркестанское, Оренбургское и Западно-Сибирское.
Главным властителем каждого из низ стали генерал-губернаторы.
В полномочия Туркестанского генерал-губернатора помимо всего прочего входило и ведение переговоров с Ираном и Китаем.
Генерал-губернаторства делились на области, а те, в свою очередь, на уезды. Уезды состояли из волостей, а те на административные аулы, которые состояли из хозяйственных аулов.
Также реформа поделила судебную систему на несколько уровней, некоторые из которых подчинялись исключительно имперским принципам.
Положения, подписанные Александром II, были временными, потому что процесс планировалось завершить в течение двух лет. Однако народ Казахстана занял несогласную позицию, и реформа затянулась на 20 лет. Итогом стало объявление Казахстана собственностью Российской империи.
