Попс формасы "Сенын ойынша Кожага сеным артуга болама?" Менын ойымша кожага сеным артуга болады.СебебыОны меня мынау фактролармен далелдеймын.Осыган байланысты мендеген шегымге келдым.Это пример туда нужно вставить

Французский глагол, от которого происходит слово «гравюра», означает «вырезать». Это вид графического искусства, печатное воспроизведение рисунка, вырезанного и вытравленного на металлической или деревянной доске.
Особенностью гравюры является возможность ее тиражирования. С одной доски, награвированной художником, можно напечатать большое количество равноценных оттисков (эстампов); все они будут авторскими произведениями в отличие от рисунка, который существует только в единственном числе.
Материал доски и гравирования определяют характерные особенности и влияют на стилистику изображения.
По характеру обработки печатной формы (доски) и печати различают выпуклую и углубленную гравюры. К гравюре относят и литографию.
Доска для выпуклой гравюры готовится следующим образом. На хорошо отполированную поверхность доски из твердых пород дерева (груша, пальма, самшит) наносится карандашом, пером или кистью рисунок, затем штихелем гравер удаляет места, которые в оттисках должны быть белыми, оставляя штрихи и черные пятна. Получается выпуклое изображение, на него валиком накатывают краску и, приложив бумагу, с силой придавливают ее на станке или притирают вручную. Таким образом получают на ней оттиск. Комбинации штрихов разной толщины создают тон любой насыщенности.
К выпуклой гравюре относятся ксилография (гравюра на дереве) и линогравюра (гравюра на линолеуме; см.Вы печатаете линогравюру внизу страницы).
В углубленной гравюре рисунок резцом или кислотой углубляется в металлической пластине (из меди, стали или цинка), краска забивается тампоном в углубления, поверхность доски вытирается начисто и на нее накладывается увлажненная бумага. Печатают на станке при сильном давлении, необходимом для того, чтобы бумага вдавилась в углубление и, коснувшись краски, «приняла» ее вплоть до самых мелких штрихов.

Э. Делакруа. Иллюстрация к трагедии
У. Шекспира «Гамлет».
1835. Автолитография.
К углубленной гравюре относятся резцовая гравюра, офорт, акватинта, меццо-тинто, сухая игла, лавис, мягкий лак.
Резцовая гравюра отличается четкими линиями, толщина которых варьируется в зависимости от углубления резца в металл. Они прорезаются в металлической доске штихелем, резцом.
Сухая игла характерна сочетанием тончайших и сочных черных линий. Рисунок процарапывается на металлической пластине стальной иглой. При сильном нажиме иглы образуются заусеницы (барбы), они придают сочность оттиску, так как задерживают больше краски, которая в этих местах при печати переходит на оттиск.
Меццо-тинто (черная манера) — техника, при которой вся доска делается шероховатой, дающей при печати сплошной черный фон, затем шероховатости выглаживаются в светлых местах.
В некоторых видах гравюры на металле применяется травление кислотой.
Лавис — это техника, при использовании которой на металлической доске рисуют кислотой, нанося ее кистью.
Оттиски, похожие на акварельную заливку, дает акватинта. В акватинте доска протравливается через поры прилипшего к ней порошка канифоли. Чем дольше травление, тем сильнее получается тон на оттиске. Акватинта часто комбинируется с офортом.
Рисуя карандашом на бумаге, положенной на загрунтованную мягким лаком доску, получают эффект карандашного рисунка. Эта техника — мягкий лак.
Цветные гравюры печатаются с нескольких досок, каждая из которых служит для одной краски. Иногда печатают и с одной доски, покрывая ее разными красками.

Түйеқұс (орыс. Страус) - Ұшпайтын құстар тобына қарасты түйеқұстар көне дәуірден бері өмір сүріп келеді. Жартылай шөлді климатта өмір сүретін бұл құсқа деген адамдардың қызығушылығы сонау ерте кезден басталған көрінеді. Көне Мысырда түйеқұс жұмыртқаларын емдік мақсатта пайдаланған. Рим сарбаздарының белбеулеріне сый ретінде түйеқұстың қауырсыны тағылатын болған. Түйеқұстың еті мен терісіне қызыққандықтан кейбір араб тайпалары оны аулаумен де айналысқан.

Ерекшеліктері

Түйеқұс ең ірі құс түріне жатады. Бойы 2,5-3 метрге, салмағы 100-160 кг-ға дейін жетеді. Қанаттары қысқа болғандықтан ұша алмайды. Алайда, өте күшті аяқтарымен сағатына 70 шақырымға дейін жүгіре алады. Бұл оның өзіне төнген қауіптен қашып құтылуына әрі шөл ортасында азығын оп-оңай тауып жеуіне көмектеседі. Түйеқұстардың Африка, Оңтүстік Америка және Австралияда өмір сүретін үш түрі кездеседі. Олар бір-бірінен башпайларының саны және іріліктерімен ажыратылады. Бұл үш түрге жататын түйеқұс та артқа да, алға да 400 кг-ға дейін жететін күшпен тебе алады. Түйеқұс уақытының 30 пайызын жем іздеумен өткізеді. Көбіне түрегеп тұрған күйі немесе кетіп бара жатып та қоректене береді. Ұзын мойны мен өте қырағы көздері арқылы кішкене жәндікті да іліп алып жей береді. Тұмсықтарының түбін де көре алатын түйеқұстардың бір көзінің салмағы 60 граммға жетеді. Яғни, адам көзімен салыстырғанда төрт есе ауыр. Шөлдегі құмды борандардан сақтану үшін көздің үстіңгі және астыңғы қабағымен қоса, көздің тазалануын қамтамасыз ететін жұқа қабықтан құралған тағы бір көз қабығына ие.

Африка түйеқұсы

Осы замандағы құстардың ең ірісі (Стрұтһіо цамелұс) деген бір ғана түрге жатады. Ересек еркегінің бойының биіктігі 260—275 см болады. Орта салмағы 50 кг, ал өте ірілерінің салмағы 90 кг-ға жетеді. Бұлардың ерекшелігі — аяғының башпайы екеу ғана болады (қазіргі кездегі құстарда сирек кездесетін жағдай деуге болады). Шап сүйектері бірігіп кетудің салдарынан жабық жамбас сүйектерін құрайды. Қанаттары едәуір үлкен. Оларды қатты жүгірген кезде төмен түсіріп жібереді. Жалпы еркектерінің түсі қара, ал ұрғашыларының түсі қоңыр-сұр болып келеді. Құйрық қауырсындары мен қанаттары ақшыл болады.

Объяснение:

Түйеқұс казахское название страуса

(если не сложно, можете потом отметить мой ответ как "лучший ответ"?)