4-тапсырма. Тыңда. Мәтінді оқы. Елек өзенінің жиегінде түймедей бір төбе тұр. Өзі қораш болса да, осы төбенің аты зор. «Ақтөбе» десе, жұрттың бәрі біледі. Ондай ақ та емес. Сонша ағартып, зор айтарлық не қасиеті барын кім білсін, оны қоршай салынған қала да «Ақтөбе» аталған. Қаланың күншығыс жақ шетінде Елек өзені ағады. Бір жағы – ырғалған көк, тып-тыныш, бір жағы - сартылдаған пойы сары құм. Екі аралықтағы қала бетін қалай бұрарын білмей тұрған сияқты. Алысырақ, жан-наққа көз жіберсең бетегелі, құмайт жазық дала, жалпақ дала сөзылып кете береді. Кең аспанда еркін самғаған көк қаршығадай, осы далаға көз түскенде, көңіл шіркін де самғап- самғап алады. Қаланың іші де көңілді. Қала бұрынғыдан да көркейе түсiптi, ағаш егіліп, гүлдене бастапты Ертеректе бұл қалада төбеңнен күн қарыса, табаныңнан жер қаритын. Ыстық күндері тынысын тарылған соң жел іздейтінсің. Іздеген желің табылса, азабы ыстықтан да қатты. Құм аралас майда топырақпен қуыс-қуысыңның бәрін бітеп салып, сары боран ұйытқи соққанда: «Жанып кетсем де, желің құрысын!» - дейтінсің. Міне, Ақтөбенің күні осындай еді... 3 предложения

Сияқты мен жазды жасадым Жаздың демалыстары - сол ылғи сүйкімді. Сабақтар бітті, позади қоңырау, өзгерістер, ал алда - бірнәрсе өте жақсы қалды. Бір мен апалы-сіңлілімен мен ләззатпен соң біздің көкөністеріміздің күтемін. Біз су себеміз, біздің жасыл жүйегімізді отаймыз, қайда шадған, щавель, аскөк, ақжелек өседі. Қарамастан және бізге сүйкімді, қашан мама соң түскі аспен: "Ахалардың айтады, қандай дәмді салат сендердің көкөністеріңнен! Ақылгөй, менің қыздарым, менің қолғанаттарымның"! Жаздыгүні уақыт болады және серіктермен погулять, қарамастан және ойындарға поиграть, қарамастан және арада қонақтар бар-. Бірақ неғұрлым барлық мен күтемін, қашан біздің әке-шешелеріміз теңізде бізбен барады. Осы жаздыгүні мен ақыры жүз- үйрендім, қарамастан және бас-басы таң жол-жөнекей теңізге асыр салды және кейін. Маған теңіз өте ұнайды. Ол, терең-терең, мынадай белгісіз кең-кең, не анда-санда тіпті сәл қорқынышты болады, қашан ұзақ оған қарайсың.  Теңіз - сол бірнәрсе және жұмсақ, әмпейлік және алыс, жылы және салқын тыныш. Қарамастан және сияқты ыстық күнде тоғыту сүйкімді арада

Қыс, боранның және күшті аяздың уақыты ең суық тең жыл. Бірақ, қарамастан сол, многих үшін ол сүйікті тең жыл болып табылады. Қыс мейрамның және базардың уақыты.
Қыспен адамдар католическое Рождество, жаңа жылды, православное Рождество, кәрі жаңа жылды, киелі Валентина күнін, 23 ақпанның кездестіреді. Және сол себептен қыс многих адамның қуанышты әкеледі.
Ал сияқты қысты бала-шағалар күтеді. Болады шаналарда және покататься, шаңғыда, аттарда, кесе қарларға деген поиграть, соқырлан- қардың тоқпағының. Жылдың бас-басы кезі өзінше қызықты.
Қыс тағы және жылдың өте әдемі кезі. Ол өзінің көркінің жай арбайды. Азанда көшеге шығасың, ал анда барлық мөлдірейді, миллиондаған жауһар қотарылады. Барлық тал-шыбықтар жарқырайды. Бер кешқұрым, қашан күн ақырын ғана азғында- үшін көкжиек, бастал- ойын бояу. Қар бол- қызыл сары, кейін қызғылт, ал қырау тал-шыбықтарда радуги барлық түстерімен қотарылу бастайды.
Кейін ана сияқты күн соқты, ай көтерілу бастады, күміс түстес нұрмен барлық маңай жарық түсіре. Қарамастан және тағы қар заблестел. Аспанда бір соңмен сыртпен суық жұлдыздар жағылады. Сияқты әдемі айнала! Словно ертегіде! Қарамастан және осы көрікті демді барлыққа деген қарайсың затаив, сияқты осы қысқы ертегіні ойраңдау қоркасың. Иә, жылдың бас-басы кезі өзінше тамаша және неповторима.

Зима самая холодная пара года, время вьюг и сильных морозов. Но, несмотря на это, для многих она является любимой парой года. Зима время праздников и веселья.

Зимой люди встречают католическое Рождество, Новый год, православное Рождество, Старый Новый год, день Святого Валентина, 23 февраля. И поэтому зима для многих людей приносит радость.

А как ждут зиму дети. Можно и покататься на санках, на лыжах, на коньках, поиграть в снежки, слепить снежную бабу. Каждая пора года по-своему интересна.

Зима еще и очень красивая пора года. Она просто завораживает своей красотой. Выходишь утором на улицу, а там все блестит, переливается миллионами бриллиантов. Все деревья сверкают. Ближе к вечеру, когда солнце потихоньку опускается за горизонт, начинается игра красок. Снег становиться оранжевым, потом розовым, а иней на деревьях начинает переливаться всеми цветами радуги.

После того как зашло солнце, начал подыматься месяц, освещая серебреным светом все вокруг. И снова заблестел снег. В небе зажигаются одна за другой холодные звезды. Как красиво кругом! Словно в сказке! И смотришь на все эту красоту затаив дыхание, как будто боишься разрушить эту зимнюю сказку. Да, каждая пора года по-своему удивительна и неповторима.