1 А1→ А1С13 → А1(ОН)3 → А12О3 → A12(SО4)3
2 Na → NaOH → NaCl → Na2SО4

Сила, с которой тело дествует на опору (P т. е. его вес) равна силе реакции опоры (N) или силе упругости (Fупр) . P=-N=> P=Fупр. Из 2 З. Н. ZF=ma (векторы) . Из этого получим N-mg=0. => N=mg или P=mg. При ускорении вверх: N-mg=ma (Проецируем на ось y). N=P, Подставим: P-mg=ma т. е. P=mg+ma=m(g+a).
Другими словами увеличивается ускорение, т. е. увеличивается сила, с которой тело давит на опору (Например груз в лифте) , значит увеличивается его вес. Чистая математика с векторами. Для движения вниз аналогично: mg-N=ma, N=mg-ma=m(g-a) (Где N=P, т. е. P=m(g-a) ).

Если не совсем понятно формулами, попробуй сам построить рисунок (тело в лифте) , приложи силы и примени 2 Закон Ньютона ( сумма сил = ma).Явление увеличения веса называют перегрузкой, уменьшения не помню, невесомость чтоль, но это не совсем точно может быть.

Қозғалыссыз өмір болмайды, ол – барлық нәрсенің өмір сүру тәсілі. Қозғалыс – мәңгі, шексіз бола тұра, дүниеге сырттан енгізілмейді, оның құрамдас бөлігі болып табылады.

Антикалық заман философиясы қозғалыстың бар екенін мойындап қана қоймай, оның мәнін зерделеп, себептерін, жалпы заңдылықтарын ашуға ұмтылды. Кейбір философтар табиғат бастамасын ағып жатқан суға (Фалес), жалындаған отқа (Гераклит), сандар арасындағы үйлесімге (Пифагор), бос кеңістіктегі атомдарға (Демокрит) теңеп, дүниенің динамик. суреттемесін жасаса, енді біреулер қозғалыс ұғымының қайшылыққа толы екенін (Зенон) айтты.